به عنوان مقدمه نام گناهان و میزان تاوان آنها را از کتاب صد در بند هش

 

( 13) می آورم :

 

فصل اندر کرفه و گناه نوشتم ، .... و هر یک را نامی است : فرمان و آگرفت و

 

اویرشت و اردوش و خور و بازاء و یات و تنافور ( یا تناپل ) و مرگ ارزان ،

 

فرمان هفت استیر باشد و هر استیری چهارده مثقال باشد و آگرفت دوازده استیر

 

باشد و اویرشت پانزده استیر باشد و یات صد و هشتاد استیر باشد و تنافوری

 

سیصد استیر باشد و مرگ ارزان آنست که او را زنده بنگذارند ( روایت پهلوی

 

یادداشتها فصل 2 )

 

 

از موارد شایان ذکر ، گناهان و ثوابهای عجیب در این آیین است ، کشتن

 

برخی از حیوانات گناه بزرگی است به عنوان مثال :

 

کشتن خارپشت ، روباه و همچنین سمور از گناهان بزرگ شمرده شده است !

 

البته اینکه در یک آیین با کشتن بدون دلیل حیوانات مخالفت بشود بسیار عالی

 

است اما آنچه تعجب برانگیز است بزرگی گناه کشتن برخی از حیوانات است :

 

 

« کسیکه ژوژای ( = خار پشت ) را بکشد پس پنج تناپل گناه باشد ... کسی که

 

گربه ی آبی ( = سمور آبی ) را بکشد یا روباهی و یا راسوئی را بکشد پس دو

 

و نیم تناپل گنا ه است » روایت پهلوی فصل 21

 

 

اما عجیب اینکه کشتن برخی از حیوانات جزء کارهای نیک شمرده شده

 

مثلا کشتن مورچه یکی از کارهای با ارزش و پسندیده شمرده شده است که

 

برای آن ثواب در نظر گرفته شده است !!!

 

 

 

 

 

 

 

« کسیکه مورچه ای را بکشد یک یات ثواب است » روایت پهلوی فصل 21

 

 

اما اینکه چرا کشتن مورچه با ارزش است و به آن سفارش می شود ، هنوز

 

برای من مشخص نیست !

 

 

 

 

 

 

از دیگر اعمال با ارزش که موجب خشنودی خداوند می شود ویران کردن قبر

 

و گورستان است :

 

« ویران کردن گورها همه ی گناهان را پاک می کند و کننده را وارد بهشت

 

می سازد گورستانها بدترین مکانها و محل گرد آمدن دیوها و شیاطین است »

 

( وندیداد 2 / 745 / 7 / 25 – 27 )

 

 

نوشته شده توسط راه زرتشت | لینک ثابت